( * ( وَبَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا ) * ) . « و آنچه را به باد استهزا مىگرفتند بر سر آنها مىآيد » ( * ( وَحاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِه يَسْتَهْزِؤُنَ ) * ) . در حقيقت چهار موضوع در ارتباط با مشركان و ظالمان در اين آيات بيان شده است : نخست اينكه هول و وحشت عذاب الهى در آن روز به قدرى زياد است كه اگر دو چندان تمام ثروت و اموال روى زمين را در اختيار داشته باشند همه را مىدهند تا از عذاب رهايى يابند ، اما در آنجا معامله اى صورت نمىگيرد . ديگر اينكه انواعى از مجازات الهى كه هرگز به فكر آنها خطور نمىكرد در برابر آنان ظاهر مىشود . سوم اينكه سيئات اعمالشان در برابر آنها حضور پيدا مىكند و تجسم مىيابد . چهارم آنكه آنچه را در مورد معاد شوخى مىپنداشتند به صورت واقعيت عينى مىبينند ، و تمام درهاى نجات به روى آنها بسته مىشود . با توجه به اينكه مىگويد « سيئات اعمال آنها آشكار مىشود آيه فوق دليل ديگر خواهد بود بر مساله تجسم اعمال ، زيرا لزومى ندارد كه كلمه مجازات و كيفر در تقدير گرفته شود .